NOSOS BEN QUERIDOS AMIGOS, FANS, VECIÑOS, E HUMANIDADE EN XERAL:

Vexome obligado, porque me da a gana, de escribir, estas palabriñas co obxeto de describir, si fose posible, a cena do último dia. Foi a cena número 20, e xa ten merito¡¡. Sigo sin entender como seguimos resistindo. Ainda temos un corpo ben duro, oh¡¡ pero co tempo e con paciencia faremos que ablande.

Esto xa deixou de ser unha peña pa transformarse nunha "jerra". E unha competición ludico-festiva, un acto cultural no que se premia o que di a burrada máis grande, ou canta peor, ou se rí máis, ou simplemente o pasa mellor. Nesto último hubo un empate técnico por mutuo acordo entre todos¡¡¡¡.

O de cantar, todo hai que dicilo o Toupiño vai millorando, os aires de ultramar onde foi en peregrinaxe a expandir a verdadeira fe, sentaronlle moi ben, e o sorpresa cada dia que pasa canta mellor¡¡¡.... Quen o iba a decir fai 20 cenas¡¡¡.

A cena coma sempre, estibo xenial, non me acordo exactamente do que ceamos, entre a idade que non perdona e o viño todo se olvida. Pero si recordo que empeñamonos en que se nos oise no Castro desde Parada do Sil e a fe, que o conseguimos. Fumos cenar no restaurante da Inma, e coma sempre, coma todas as cenas, felicitacións as cociñeiras, e perdón as camareiras si se escapou algún piropo ou requiebro tan agradecidos nestas reunións. O Modestito gritou varias veces guaapaaaaaaa¡¡¡¡¡ pero non sabemos si era a camarera ou a cigala, ou a copa de viño branco... outro misterio para o Iker Jimenez¡¡¡

Como dixen antes esto xa é a "Jerra", e como en todas as guerras ahí baixas. Un minuto de silencio para os caidos, para os membros que por motivos varios tiveron que deixar a peña.

UN

Xa chega, tan pouco hai que pasarse, e agora dar a benvida aos novos membros desta a nosa, e a vosa peña:

- O Emilio de Parada do Sil, (presi do parada): "Que non, e que non, e que non, ahínda que me fagades a pelota non vades cobrar nin un duro".
Gran fichaxe que apunta maneiras no cante, e no mui noble arte de facerlle alegre a cena a parroquia

- O Lisardo :" Uns dicen que de Mazaira, outros que de Valilongo e vive na Pena "
Fichamos unha gran promesa na defensa, pode chegar lexos este novo xogador, o final aprenderá a canción dos putos clavelitos despois de repetila 80 veces¡¡¡ QUE PESAO¡¡¡¡.




Esto e o que hai, en breve, cando a logistica, e cousas varias nos permitan colgaremos algunha foto, as menos movidas desta cea.

Por certo, mira tu por onde; enteramonos que o Elio de Medos (que estaba nunha mesa do lado) e minero, que templou o corazón con pico e barrena, e que e o mellor barreneiro de toda Serra Morena...... Anda Coño¡¡¡ e eu pensando que era de Medos¡¡¡¡¡

Sede Bos, e Boas, non vos manquedes, e estar atentos, o dia menos pensando aparecen esas fotos da cea numero 20......

XUNTANZA-CEA DE OUTUBRO

UN MES MÁIS

Queridos hermanos teño a grata labor de anunciar a xuntanza do mes de outubro que será o día 24, a organización corre a cargo de dous mociños da peña: Xoan Xesús alias Cuchú e julio o noso querido Avó, o sitio escollido para sufrir tales consecuencias vai ser Parada Do Sil.
Vamos dedicar esta cea as vendimas, as uvas, e o resultado final de todo esto: o sagrado viño. Tamén adicamos a cea as bodegas pero as bodegas de toda vida, non a esas que parecen laboratorios que en vez de bodegueiros teñen científicos, eso sí, fan uns viños exquisitos, pero nos somos máis de bodega nas que están os chourizos e o xamón colgados, nas que están, o licor e a augardente da casa, nas que se bebe da pipeta e sae un viño pelexón, en definitiva nos somos da troula, tamén temos que decir que na nosa peña somos máis de probar o producto final das vendimias que de vendimiar en si.

Algo terá o viño cuando ata o mesmo Xesucristo o estar coa súa peña de amigos na última cea dixo “ bebede todos de el”, e por si fose pouco rematou decindo que o viño que estaban a tragar era a súa sangue, a min que me perdoen os cristiáns pero eu creo que xesús esa noite pasouse algo co viño, por certo esto que dixo xesús pareceulle mal a un tal xudas que dixo “ levo dando todo ano sulfato,e cavando nas viñas para que veña o Suso e diga que é a súa sangue, a este o que era pouco é crucificalo”.
(Todo esto que aquí conto díxomo Julio ( o abuelo da peña) xa que axistiu a esta cea)

Xa que esta xuntanza dedicámoslla o viño vamos facer un esforzo extra degustando este producto, a pesar de arriscarrnos a que afloren algúns síntomas raros nos membros da peña coma pode ser que o Abuelo diga que ten menos de 105 anos, ou que o Modestito diga que si se lle estropea algún surtidor de gasolina o David que pola mangueira non se preocupe que ten de sobra, ou que Fredi diga que cuando pincha levanta o camión sen gato e ca outra man cambia a roda, ou tamén que o Poluto e o Chapi que se poñan agresivos e lles pegue por decir que marchan cedo para ir pola mañá a misa xa que si alguén lles ten que dar unha ostia será don Xosé, ou que o Toupiño lle pegue por decir que foi de cruceiro a Estados Unidos cuando todos sabemos que un animal como el no único Barco que o deixarían subir sería na Arca de Noé …. en fin ,o poder do viño é milagreiro que é capaz de transformarnos, esto todo podemos resumilo nun nome “borracheira de viño que auga nin vela”, pero tranquilos que o final sempre nos queda o noso tío o “ TIO ELÍAS” que nos conduce o terminar a cea polas capelas de Caldelas.

(Un dos membros da peña xa se fixo famoso na EEUU para máis detalles ver a revista PEPE)

ESTA XA É A XUNTANZA Nº 20

OUTRA VEZ SIN OLIMPIADAS

OLIMPIADAS PARA BRASIL
(foto: balcóns de Madrid)

• Queremos solidarizarnos cos nosos veciños madrileños ante a pérdida, outra vez máis ,da celebración das olimpiadas.
  Sin ánimo de ofender a nadie, si os membros da nosa peña(mais ben os membros dos membros da peña) non fósemos españoles e tivéramos que elexir un sitio donde facer as olimpiadas sinceramente tamén nos decantaríamos por Brasil; a min dame algo de pena que non se fagan no noso país, pero por un minuto imaxinade que sodes vos os que elexides onde se van a celebrar , eu tería a cousa clara, pois si escoito Madrid o que se me ven a cachola é cuadros de Velázquez, toros, atascos… pero si escoito Río de Janeiro o que se me ven a cachola é CopaCabana, praias, mulatas en tanga, mulatas en tanga, mulatas en tanga e sobre todo mulatas en tanga; eu sinto moito pero voume a batir records do mundo o outro lado do charco.
  
• Os que evalúan onde se celebran estes xogos milenarios dalles o mesmo que teñamos o 75% das instalacións feitas, ou que veña desde Chicago a última hora en plan Chulo o Obama que por certo cuando quedaron eliminados o presi americano ata se quedou blanco, ou que os nosos políticos inda que se levan a morte semellen máis felices coa moza esa dos anuncios de compresas que parece estar máis agusto que nadie a pesar de ter unha dor de barriga de carallo, vómitos, un malestar que non a deixa durmir pero como din os fabricantes de estas compresas, rie sempre por que esto fai a unha muller sentirse orgullosa de selo, en resume o que quero decir é que estes o que miran e dónde pasar unhas vacións de puta madre.
  
• En fin amigos madrileños non vos desanimedes que mentres exista o mundo vai a ver olimpiadas así que a seguir intentandoo inda que nos non o vexamos.
  ¡ samba de janeiro!

COMO VOS ENGAÑAMOS

Sin ánimo de mentir, pero mentindo de todas formas, dixenvos que a cea do mes de septembro era na bodega do Poluto. Falso, esa noite as pitas e os pitos de Marrubio e arredores puideron durmir a perna solta sin algarabías e ruidos impropios que lle perturvasen a noite. Esa noite, aproveitando (que é do que se trata; de aproveitar) que era o Cristo ou a Dolorosa ou algo así (eu de Sas de Penelas po Este non conozo) fumos cenar a Trives.... Eso si foi un Cristo ben Doloroso.

A cena foi na Viuda, xa parecemos da jetset. E home, cantar cantar tampouco e que cantaramos moito, e que nos non podemos ir a sitios finos que desentonamos... bueno a verdade e que desentonamos en calquera lado... pero por que queremos eh, por que queremos¡¡¡¡

E que despois dos Remedios non se pode poñer unha festa co nome de Cristo... eso é provocar!!!. E claro, nos non queríamos, pero vimonos obligados!!! Tiñamos que facelo, eu non sabía, a min obligaronme... e todas esas cousas que se din cando se lle quere votar a culpa a outro. O caso e que coma sempre o mellor de cada casa botou portas pa fora e partiú camiño de Trives... e claro, coma na casa dun nada. .. pero non está mal o pueblo non... a sua torre do reló, o Sky, o Candello, a Cepa, o Bodegón, outra vez o Candello, o Boliche, o Bartolo (ahí entrei engañado, vin o que había e salín correndo por non estropearlle a media de edade)... Si a este humilde escrivan se lle olvida algunha tasca, ou garito, non é por mala idea, e máis ben, pola niebla etílica ou metílica que nubla a mente e os recordos¡¡¡¡

Coma sempre, foron caindo pouco a pouco, foron desaparecendo almas en pena de bar a bar, coas escusas de sempre, e que teño as nenas na casa, e que maña traballo, e que teño un viaxe, e que a abuela fuma, e que ven o primo de Australia, e que o carallo vintenove, o de sempre, que a última hora, cando se ve quen vale e que dice que vale, cando empeza a sair o sol a rirse de nos, ahí quedamos os catro de sempre dicindo o de sempre:

- E HABERÁ CONTROL?
- SEICHE EU BEN!!!!!!


E a maña do domingo cando Don José volve a espertarnos coas campanas da misa ( que non vou, por moito que me chames non vou) miras o reloxo, Cristo as 12 da maña, sorís, das a volta e sigues durmindo mentres a habitación empeñase en seguir dando voltas.....

E so sí .... toda culebra, pita, ra, ou ovella que habite arredor da bodega do Poluto que se prepare para a cea de Octubre... xa pode ir chamando a guardia civil que esa noite ou se pon a cantar con nos ou si quere durmir vai ter que emigrar a Portugal!!!!. Unha aperta a todos os nosos amigos e amigas que non han ser poucos ( ou eso esperamos)¡¡¡¡¡¡

XUNTANZA-CEA MES DE SETEMBRO

¡ AVISO IMPORTANTE ¡
Queridos millóns de lectores, seguidores e críticos compráceme comunicar que o sábado 19 a peña EU NON QUERO QUE TE POÑAS ASÍ vamos facer a Xuntanza-cea deste mes no que vamos celebrar o final do verán, inda que esto é unha escusa xa que a nos eso importanos pouco.

O lugar escollido para tan importante evento vai ser BODEGA POLUTO o que lle vamos intentar baixar o nivel das botellas de herbas e do licor café, acto no que Poluto colabora gratamente tanto na doación do producto como na consumición.

A cea vai ser feita por dous dos grandes Chefs da peña: Toupiño e David que inda que non diferencian un ovo dunha pataca van a prepararnos uns percebiños do Sil, nécoras do Ponte das Tablas e un castronciño de la ría todo esto supervisado polo gran cociñeiro de Valilongo (este colabora cos dous cociñeiros tocándolles o navo).

Estimados seguidores xa vedes que nas nosas ceas sempre temos herbas e licor café, pois unha cea sen os productos da terra non sería o mesmo igual que tampouco é o mesmo unha pataca que un ovo como intentamos explicarlle o Toupi e o Deivi xa que se fosen o mesmo serían dúas patacas ou dous ovos,¡ non amigos non!, o Castro sen bica tampouco é o mesmo,igual que tampouco é o mesmo cando te metes un supositorio polo culete xa que eres un home enfermo que se está medicando, mentres que se te metes outra cousa, automáticamente deixas de ser un home, pois como vos decía antes o que non é o mesmo non é mesmo, o Castro sen estes detalles non sería Castro, e inda que como di o refrán, é verdad que a falta de pan boas son tortas tamén e verdade que non están igual de ben vistas as panadeiras que as tortilleiras.

O remate da cea e como sempre, todo o rebaño faremos o tradicional percorrido polas capelas do pobo nunhas circunstancias que dependerán da potencia das botellas do noso querido amigo, estimado, genial,animal e pichichi Polu-gol; tales circustancias poden agradar ou decepcionar os presentes según os ollos de quen miren, pois as veces temos os que fan estriptis (o que vai agradar ou no as mozas e algún mozo seguro que tamén), temos os que cantan pezas tradicionais, os que cambian o peinado o longo da noite, os que non fan nada e cuando lle mandas facer algo sempre responden “hazlo tu”, ( foto: o presi co rebaño)

Organizar esto parece fácil, pero xuntar tanto artista da terra de caldelas e e algún bo fichaxe de Ourense non é tan sinxelo, e si a ti che parece fácil :

¡HAZLO TU!

CHEGARON AS FESTAS DOS REMEDIOS

• Por fin chegan as nosas festas, ”as FESTAS DOS REMEDIOS”. Os menbros da nosa peña facemos unha chamada a tódolos habitantes da terra, e por suposto, o galego que está na lúa que ha venido del Ferrol (pois á lua inda non chegou a crisis) a que asistan a tan preciada celebración.

• Aquí temos moito que ver e para tódolos gustos:
  - Para os devotos temos a nosa querida e venerada Virxen Dos Remedios
  - Pola mañá ,para os madrugadores ou para os que alargamos a noite xa podemos esperar as sonoras Bandas e sobre todo ós artistas da nosa terra que levan toda vida alegrando as nosas rúas e xa desde a noite dás bandeiras están montando troula, estes son os nosos AIRIÑOS DE CALDELAS ( esto si que son gaitas e no as do Roco ese)
  - Para todos tamén a mañá os nosos cabezudos co noso famoso IRRIO o cal reparte paus sen mirar a quen ( non recomendable para xente con varices ).
  - Para os nenos temos xogos, colchonetas, cochitos, furgonetitas, … (botellón no parque da estrela por favor abstéñanse os papas)
  - Para os amigos da gastronomía temos xa desde a famosa e recomendable noite das bandeiras bica , licor café, hervas (moitas hervas) viño da terras
  - Polas noites grandes orquestas na praza do Prado.


• 
  Novos e anciáns, nenos e nenas, esquimales de áfrica, bosnios e soberbios,doutores e enfermos…achegádevos a esta máxica festa, non vos arrepentiredes .(por favor abtéñanse os da gripe A)


• 
  Se a pesar deste chamamento e por mor da crisis, a asistencia as capelas do pobo se resinte, os membros da peña EU NON QUERO QUE TE POÑAS ASÍ queremos mandar unha mensaxe tranquilizadora os taberneiros, pois temos un plan para paliar os efectos desta crisis que consiste en que todos os menbros da Peña mais aqueles que se unan a nos a tan solidaria causa van tratar de consumir o dobre que outros anos. Polo tanto queridos caldelaos e visitantes se vedes algún menbro da nosa peña ou calquer outra persoa unida a nosa causa que fala soa, que anda a catro patas, que dorme na acera, que pellizaca un culete de propidade axena ou calquer outro síntoma raro non digades:
  “ mirade o chispas ese que trae unha carga de carallo”
  ¡ NON ¡ Queridos amigos esa non é a mentalidade, a mentalidade ten que ser:
  ¡qué gran rapaz que se sacrifica polas festas do pobo, vámoslle a pagar unhas copas noutra capela para que deixe de falar coa farola!
  Fora coñas, a peña NON QUERO QUE TE POÑAS ASÍ deséxavos unhas felices festas e un próspero ano novo
  VIVAN AS FESTAS DOS REMEDIOS

FOTO CORRESPONDENTE CENA DE XANEIRO




RESULTADO CENA DO MES DE AGOSTO:

En duas palabras: IM PRESIONANTE¡¡¡¡. E moi difícil superar o vivido a noite do sábado, xentes, xentiñas e xentuza e xeneral, de todas as razas e condicións, de varias xeneracións e de varias peñas diferentes reunidas baixo un mismo teito cun obxetivo común. Pasalo ben, e andar de troula¡¡¡¡. E a fe que o conseguimos¡¡¡¡. Xuntámonos a peña dos novos, a nosa, a de verdade, EU NON QUERO QUE TE POÑAS ASÍ, coa peña tradicional dos nosos ancestros, a ARRANCADEIRA, e a fe que entre todos, edades a parte (non se notaba nada) pasámolo en grande. E todos chegamos a mesma conclusión.... quen sería o animal que lle dixo o Toupiño que cantaba ben? Como nos jodeu¡¡¡¡. Entre prato e prato, entre anécdota e anécdota, risas e cancións e groliño vai e groliño ben, e algún descarriado que pertenece as duas que chegou un momento que de tanto entrar e salir, e pasar dunha mesa a outra non sabía xa si estaba sentado ao lado do Chapi ou ao lado do Casiano. E da igual total, os dous son do Madrid. Foi buenísimo, e o que quedou claro que no noble arte da troula quedamos empatados. Si somos menos, pero nos continuamos a troula no Luar mentres que os abueliños marcharon cediño para casa dicindolle as mulleres cando os viron chegar: NON QUERO QUE TE POÑAS ASÍ..

De todolos xeitos, sempre ten que haber un garbanzo negriño que se empeña en amargar as festas dos demais, e home tal vez molestasemos un pouquichiño, pero un dia e un dia e un peso gastase¡¡¡ E claro, como non todo o mundo parece ter a nosa paciencia cos desafines, chegou a guardia civil, os antidisturbios, os Geos, os bombeiros e incluso o Notario e a protección civil e mui amablemente nos pedirón que nos disolvesemos.... eso e o que intentamos pero para disolvernos fan falta 100 litros mais de viño ( o guardia de trives non lle encontrou a gracia o chiste, e mira que a ten jejejejeje)

Desde aquí agradecerlle a Casa Cachín, a Montse, o Javier e a tódolos presentes o trato dispensado, moitas gracias pola vosa paciencia, moitas gracias por todo, a comida estivo genial, e pasámolo de maravilla gracias en parte a vos... moitas moitas moitas gracias.

E a esa veciña da Casa Cachín de oidos sensibles sólo se nos ocurre decirlle unha cousa: NON QUERO QUE TE POÑAS ASÍ.

Total, que despois de comer, beber, despeinarnos, peinarnos, bailar, cantar, e rir, fomonos cada un para a nosa madriguera esperando con impaciencia a seguinte lua chea¡¡¡¡ E coma sempre o domingo pola mañá, co sol ben alto xa, coas campanas da chamada a misa retumbandome no craneo (a proxima vez que me desperte don José coas campanas chamo a guardia civil), levantaste cunha resaca de tres pares de narices, coa boca seca pero pensando ... "MERECEU A PENA"... Ide en paz e que o señor vos acompañe¡¡¡¡

anuncio xuntanza-cea mes de agosto

- Queridísimos milloóns de fans, lectores, detractores ( a estes que lles dean) da nosa peña,compláceme comunicar que a nosa próxima xuntanza-cea vámola facer o 29/8/09 no Cachín.
- Vamos coincidir en día e no mesmo restaurante coa histórica Peña ARRINCADEIRA; estas dúas peñas temos moitas cousas en común pero sobre todo o pobo de Castro Caldelas xa que foi o que nos xuntou.

- Toda persoa, bicho animal ou aparato que coincida con nos, pido en nome de todos perdón por anticipado, xa que os nosos cantos poden dañar algún tímpano, e cando fagamos pola noite a procesión reglamentaria polas capillas do pobo ( tal como establecen os estatutos da nosa peña) os presentes entendan a nosa maneira de andar en forma de “ese” e bamboleos. Todos aqueles que queiran pódense unir a facer a procesión con nos e se despois de tomar tanto xarabe notan dor de cachola, malestar gástrico, enrojecimiento, cambio imprevisto da cor e cantidade de orina, transtornos visuais, lengua trabada non se asuste, ti o que tes animal é que estas chispa

COMO EMPEZOU ESTA PEÑA DE COLEGAS

“En un lugar de Caldelas de cuyo nombre no quiero acordarme” naceu a nosa peña un febrero do 2008 , pois como empezan estas cousas, primeiro unha cea na Pousada Vicente Risco entre 17 colegas, unhas copiñas, e no medio da algarabía un berro que di: " carallo casi que podíamos facer unha cea tódolos meses”; entre grolo e grolo vaise animando a cousa e surxe a gran idea de facer unha peña; as copas e herbas seguen caendo e a idea xa se vai tomando en serio.
As palabras textuales que deron coa formación da peña, ditas por un dos menbros foron a: “a partir dee goxe ¡hip! Cuedaa ¡burrr…! Inaguuerade uesta peeeññia…PUM. Estas foron a palabras máis claras que se conseguiron entender do gran discurso pouco antes de caer da silla. ( Quero aclarar a un amigo meu de Tarragona que o idioma que utilizou non é catalán)

E como toda boa peña que se precie necesitaba dun nome, o resultado tras unha larga deliberación de 15 copas e un par de botellas de herbas foi NON QUERO QUE TE POÑAS ASÍ. Non podo decir exactamente a procedencia deste nome, pois como comentei as circunstancias dese momento non me permiten dar máis datos.
Os calaveras que formaron parte desta histórica formación foron: ORLANDO, MARQUÉS DO COUTO, LALITO, FREDI, TIO ELIAS, CHAPI, TONI, POLUTO, JUAN LUIS, MILITO, MOTO, HERMINIO, CHURRO, MODESTITO, TOPI, DAVID, JORGE, JULIO ABUELO, SUSO.
(No tempo que levamos de guerra tivemos algunhas pérdidas.)

Actualmente os que compoñen este grupo de crápulas son:
- Orlando da Pena ( aclaro que vive na Pena non que de pena) - Presidente por dictadura -Marques del Coito y 2º del Ivedo
- Fredi - o terror das estradas, é o que nos proporciona os contactos internacionales xa que sempre anda de viaxe.
- Tio-Elías - nomeado por dictadura chofer oficial ( si non tes familia apúntate a nosa Peña polo menos vas ter un tío)
- Alfonso alias Poluto – coñecido como el fontanero del amor
- Lage – o seu lema é primeiro papo e despois canto
- Milito – o seu lema é primeiro copas e despois despéinome
-Javier Chapi alias o pica pica- o seu lema é Chámame como queiras menos cedo.
- Herminio – un dos primeiros fichaxes e Menudo fichaxe,( nos como Barsa e Madrid soamente fichamos craks)
-Toni (Seur)- o seu lema é 24 horas en su domicilio, nunca falla, apúntase inda que sea a guerra
- Juan Jesús alias Cuchú – puxo a letra tan sentimental o noso excelentísimo himno e ten un duo espectáculo artístico-musical con Milito.
- Modestito – é o tesoureiro da peña e nunca queda un peso. ( o que non entendo eu e que lle chamen Modestito )
- Antonio- coñecido cariñosamente como Toupiño – este é o rapaz corriente da peña
- David alias o gasolinas – los viejos roqueros nunca mueren : Alais, Alais, Alais terra de...
- López – este é o fichaje do mercado de verán
- Julio o abuelo – Temos tío e temos abuelo na peña.
- Suso alias o Pollas – risa falsa de mujer
- Miki – alias o ¡ tu me das cremita, yo te doy cremita!

Esto é a tripulación da Peña, pero como dixen, se algúnha persoa, animal, marciano, ou calquera outra especie quere formar parte será aceptado despois de pasar unhas pequenas probas; entón si que podrá entonar a canción do anuncio que temos en todos os medios de comunicación:
Son,
Son son son
Soooon (bis)

¡ SOY DE LA MUTUA!, perdón quixen decir ¡SON DA PEÑA!

Este e o noso escudo, un escudo formado polas torres que representan o castelo no cual todos, uns máis e outros menos, xogamos de pequenos. No trono presidencial temos a un can coronado, por que quen mellor que un can para controlar a unha manada de lobos, e aos lados unhas follas que queren ser de parra, en memoria do viño, ese maravilloso mencia que enche os corazóns de alegría e a cabeza de historias esquecidas, e de cancións olvidadas antes de ser compostas.
No centro temos unha copa, un cáliz, pero non calquera cáliz, e o cáliz co que o viaxeiro brinda co amigo que facía tempo non vía, e o cáliz que sirve como escusa para xogar unha ronda para todos os chinos, e o cáliz que serve de escusa perfecta para rir de verdad, de dentro, desde as entrañas, e a escusa perfecta para ser por uns intres féliz.
Rir como cando eramos nenos, sin obligacións sin ataduras, é un cáliz porque non podia ser un vaso de tubo...........

E por último Semper amicus Semper beatus, un lema que é máis un deseo, sempre amigos sempre felices, no fondo e o que todos perseguimos e de cando en cando, por un momentiño, algúns conseguimos e disfrutamos dese momento como si non fora a haber outro....Semper amicus Semper beatus... o peor e a resaca o dia seguinte, ahí acabouse a felicidade e a volver a empezar.

PRESENTACIÓN

• Preséntovos unha peña formada por un grupo de amigos de Castro Caldelas e arredores (Montederramo, Akinoestán, Teixeira, China, algún bo elemento de Ourense...), moitos somos amigos de sempre e outros son fichaxes que se foron incorporando o ver o bo rollo que temos.



• Estamos abertos a todos aqueles que sexan xente sana ( cuando digo sana refírome o aspecto como persoa xa que nas xuntanzas que facemos cae algunha que outra copiña e botella de herbas, bueno mais ben caen bastantes copas e botellas de herbas)



• Nesta peña non importa a ideoloxía, (pois temos de todo: PP, GTI, PESOE, TDT BNG,FBI...), nin relixión ( temos católicos, salidos, protestantes, obesos, budistas, paracaidistas..),nin a raza ( temos blancos, negros, amarelos pero a que máis abunda é raza canina e a mencía), tampouco a profesión ( temos de todo menos currantes), nin a idade (temos desde os 20 anos pasando polos 69 ata os 101), en resume o único que se necesita para ser desta banda de bos amigos é querer pasalo ben, non ter prisas nas ceas e o cantar desafinar todo o pque se poda.