-Para comenzar, temos que pedirlle disculpas o Isidro (pai da Sonia, e sogro do Lisardo (ou era o revés, xa non me acordo)), polo ruido e jolgorio que lle montamos do outro lado da ventana. Unha de duas, ou ten moita paciencia (todo un santo barón) ou e que esta xordo como unha tapia. Polo seu ben, esperamos que sea o primeiro. E desde aquí damoslle as gracias por non chamarnos a guardia civil (non coma outras) e deixarnos disfrutar dunha noite maravillosa (si facía frio non o setimos en absoluto). E como ocurre sempre despois dunha noite de troula... si lle faltamos disculpenos¡¡¡¡.

Como non temos fotos do Isidro, pois poñemos unha do santo, que seguro que se lle parece....... e si non... pois que se lle fai facer, o que conta e a intención.
Como sabíades todos os nosos fans, a cea foi na casa do Chapi, e pedazo mariscada que nos fixo comer. "Queredes marisco?, pois vadesvos fartar de marisco", e a boa fe que o conseguiu. Saironnos as navallas, os bois, e as cigalas hasta polos ollos... e de postre arroz con bogabante. O único que o comeu todo foi o Lisardo, ¿Pero canta comida cabe nun corpo tan pequeno?.

Como tampouco temos fotos do Chapi (que se podian poñer) pomos a do Florentino Perez, que un e presidente do Madrid e outro do Caldelao pois e máis ou menos o mesmo....
A cena foi espectacular, aproveitamos para estreitar lazos, o Toni de Seur fixose moi intimo co Lage, o Lage intimou co Marqués, o Poluto intimou co Chapi, o Orlando intimou co tobillo do Cuchú... e o Modestito durmia nunha esquina da mesa. "A culpa e dos antiestamínicos"... e que ahora chamaselle así o biño blanco¡¡¡¡
E como o final empezamos a darnos conta de que o noso mais que cantar e montar barullo contratamos a un profesional: O señor Pepe¡¡¡¡. Que fichaje, que maravilla¡¡¡. O señor Pepe, trouxo un equipiño mui xeitoso formado por uns amplificadores, uns cds, un teclado e uns altavoces, e por suposto un saxofón.... impresionante. So faltaba a cabra e a escaleira.... perdón só faltaba a escaleira que para cabras xa chegabamos nos... Despoís das discusions de rigor polo futbol, e despois de chamar o David para que viñera (e que tiña unha boda), a verdade e que non lle deixaron vir... Puxemonos a cantar os nosos pupurris de rigor, e nalgun caso acompañados polo saxofón do señor Pepe... que fichaxe.. tiña que vir máis veces.
Rematamos a cena, o Toñito fixo a sua visita de rigor de dez minutiños o water, e en compañía das herbas, da Sonía, da Romina, da Betty, e da Carmen, puxemonos a bailar e cantar o ritmo que o señor Pepe nos poñía desde o seu teclado..... todo arte¡¡¡¡

Por último, podería contarvos como acabou a noite, pero e que non me acordo..... e a demáis, si volo conto todo saberiades tanto coma min.
Unha cousiña máis:
Desde aquí quero desmentir as acusacións vertidas por lenguas envenenadas e envenenantes que suxerían en medios de comunicación tan prestixiosos como a CNN ou o semanario el Jueves, que nos non tivemos nada que ver coa falta de auga no rio Sil.



Sede moi felices.... pasadeo ben, e recordade.... EU NON QUERO QUE TE POÑAS ASÍ.....